Het Bariton Instituut 30-12-2011

Baritons!!!

Niels Bijl en Jan Menu ( twee zeer bekende namen op saxofoon gebied) hebben samen het plan opgevat om een Bariton Instituut op te richten.
De lancering daarvan viel gelijk met Niels z'n verjaardag en hij had er dan ook een echt feestje van gemaakt.
Bekende bariton saxofonisten mochten er dan ook niet ontbreken en zo waren er: Ties Mellema, Jan Menu, Katherina Thomsen, Eva van Grinsven, Lars Niederstrasser, Arno Bornekamp, Bennie Waanders en wat vrienden van Niels op andere instrumenten.
Er waren 13 amateur muzikanten op bariton!!!

Om elf uur vertrok ik vanuit Tilburg en om even na 13.00u. kwam ik aan op een locatie in the middle of nowhere ergens bij Boekelo! Een prachtige verbouwde schuur stond ter onzer beschikking. De ontvangst was aller hartelijkst en onder het genot van een lekker kop koffie, stol en oliebollen konden we kennismaken met elkaar.
Toen kon het spektakel beginnen. Onder leiding van Rob Horsting werden er drie stukken onderhanden genomen en na een aarzelend begin werd het al snel duidelijk dat het zou gaan klinken als een klok. Zoveel baritons bij elkaar, prachtig!!
Als eerste werk werd een Pianoconcert van Beethoven aangepakt, waarbij wij, de amateurs, voor de begeleiding zorgen en The Four Baritons natuurlijk de melodie speelden.
Daarna nog een stuk van Gerry Mulligan , Festive Minor, en Oh Happy days, een bewerking van Katherine Thomsen

Nog veel meer baritons

 Na een korte pauze hebben we gewerkt met Jan Menu aan het improviseren, De bedoeling was dat iedereen 's avonds een klein stukje zou improviseren en Jan wist het op zo'n goede manier te brengen dat dat ook daadwerkelijk gelukt is.

Voor de inwendige mens was er ook gezorgd en na een rijk gevulde soep en lekkere broodjes vertrokken we naar het Cafe Mac Berlijn in Enschede.

The Four Baritones

Het feest begon tegen half negen en er waren behoorlijk wat liefhebbers op afgekomen. Maar ja, wat wil je ook: het neusje van de zalm op bariton!

Bennie Waanders en Astrid Aalders

 Tijdens dit concert kwamen alle mogelijkheden aan bod waarin de bariton tot zijn recht komt. Van Barok tot Klassiek, van Funk tot Jazz, van Pop tot Modern en natuurlijk het improviseren!!

Niels Bijl en Ronald Moelker

The Four Baritones en Jan Menu

Wat een prachtige werken hebben we gehoord en ik heb dan ook ontstellend genoten en weer veel inspiratie opgedaan. Het stimuleert enorm om te horen wat er allemaal mogelijk is.

Wat een goede musici en wat een genot om daar mee op een podium te mogen staan.
Een zeer geslaagde dag en hopelijk volgen er nog velen!

Optreden saxofoonkwartet Ottomani

Saxofoonkwartet Ottomani

 Eindelijk weer een optreden met het saxofoonkwartet Ottomani. Een tijd gesukkeld met het kwartet omdat de tenorsaxofonist onverwachts opstapte en het moeilijk was om een vervanger te vinden.
Maar...daar zijn we nu dan ook zeker in geslaagd. Het kwartet bestaat nu uit: Ellis Hendriksen op sopraan, Ciske van de Oever op alt, Rian van Ginneken op tenor en ikzelf op bariton. Ondanks dat we nog maar een paar maanden in deze samenstelling bestaan, durfden we het toch aan om tijdens een kerstmarkt in Riel te spelen.
We begonnen met een wat klassieke stukken,
gevolgd door wat licht werk en sloten het optreden af met enkele kerstnummers.
De kerstmarkt zag er zeer gezellig uit, met vuurkorven en veel lichtjes, maar de regen viel met bakken uit de hemel, waardoor het helaas minder druk was dan we hadden gehoopt.
Halverwege het tweede nummer viel tot twee keer toe het licht uit, maar we speelden gewoon door.
Al met al hebben we er een goed gevoel aan over gehouden. De warme chocomel na afloop was verrukkelijk en al snel waren we de kou en regen vergeten,

Big Band Four Swing tijdens het Gala feest van het JRL lyceum te Boxtel 2-07-2011

Ieder jaar wordt er bij het JRL lyceum te Boxtel een Gala feest aangeboden aan de eindexamen kandidaten. En ook elk jaar wordt Big Band Four Swing gevraagd om daar op te treden om zo een muzikale bijdrage te leveren. Voor mij was dit alweer de derde keer en het blijft leuk. Alle eindejaars leerlingen te zien in prachtige kleding, meisjes in galajurk (lang of Kort), jongens strak in het pak! Ze worden voorgereden in de meest uiteenlopende voertuigen, van bakfiets tot schoolbus en van sportwagen tot limousine. Je kunt het zo gek niet bedenken!

Er is veel te kijken, maar ja, je moet ook blijven spelen!!
Om 19.00 arriveerden de eerste leerlingen en dit ging door tot na negenen.
Ondanks dat het dreigde te gaan regenen bleef het gelukkig droog en ik heb lekker gespeeld!

Diverse activiteiten

Vandaag was het weer SPON dag. Een drukke dag , want alleen al het hout moest om 10.00 aanwezig zijn voor de repetitie van Dans Macabre.Tot 12.00 er heel hard aan gewerkt en het gaat steeds beter. Het vergt veel concentratie, van iedereen, het is constant op het puntje van je stoel.
Om 12.45 kwamen de andere muzikanten en hebben we het nog een keer doorgenomen met het hele orkest.
Zoals het nu gaat ziet het er naar uit dat het op het programma blijft staan en we het dus gaan uitvoeren.
Daarna nog nummers van Abba, ook heerlijk om te spelen met zo'n groot orkest en tot slot Gabriella's song uit de film As it is in heaven.

Deze week een aantal fijne repetitie gehad. Woensdag met de Big Band. Echt keihard gewerkt en veel kunnen doen voor het optreden van 27 maart.

Bij de repetitie van Grupo Mescolanza op donderdag waren we maar met z'n drietjes, maar ...we hebben een aantal stukken extra veel aandacht kunnen geven en ook daar gaat het steeds beter. Hopelijk zijn we komende week weer voltallig, want we hebben een uitnodiging ontvangen om op te treden. Dat betekent wel dat ik weer wat nieuwe nummers moet maken, zodat we voldoende repertoire hebben.

Vrijdagavond met onze nieuwe sopraan speler gerepeteerd, Ischa.Zwart Hij heeft nog even tijd nodig, maar het gaat zeker lukken met hem.
In juni hebben we weer een optreden in een Tango dans salon, dus daar moet hij voor worden klaargestoomd!!

Zondagavond een optreden met saxofoonkwartet Ottomani!! Morgen de stukken nog even door spelen en dan 's avonds naar Nuenen.

Heerlijk, al dat spelen!!!

Repetitiedag in Boekelo

Het is wat!
Als je zo'n passie hebt voor muziek maken, dat je er dan vijf uur voor in de auto moet zitten!!
Vandaag op en neer naar Boekelo om daar met het bariton saxofoonkwartet Quattro Regioni te repeteren.
Het is maar goed dat ik niet meer hoef te werken voor de kost, want wat ik nu aan het doen ben lijkt soms zwaarder dan een baan. Maar........het is wel veeeeeel leuker!!!
De saxofoondocent van Dick, ook baritonsaxofonist, heeft ons 2 uurtjes bij gestaan en geholpen met het kwartetspel. Dat scheelt wel heel erg veel en een stuk gaat gelijk beter klinken als de puntjes op de "ie" worden gezet.
We hebben Sarabande van Handel, Morning Wind van Peer Gynt en Bohemian Rhapsody van Queen flink aangepakt.
Bij vier baritons is het belangrijk dat het transparant blijft en er voor zorgen dat het niet als een zware massa gaat klinken. We leren nog steeds bij!!!
Op de terugweg merkte ik pas hoe moe ik was, want het leek haast wel of ik slechtziend was.
Gauw de lenzen uitgedaan en de bril op en gelukkig werd het weer wat helderder voor mijn ogen en ben ik heelhuids thuisgekomen.
Het was een heerlijke dag.

Quattro Regioni

Gisteren, 18 november 2009, weer een repetitie gehad met het baritonsaxofoonkwartet.
Het klonk al aanmerkelijk beter dan de eerste keer en ik heb goed hoop dat het uiteindelijk een
mooie samenklank gaat worden van 4 baritons.
Het is natuurlijk ook heel bijzonder, 4 van die lage instrumenten. Het vergt weer een aparte aanpak, omdat het allemaal laag klinkt en we dus niet alle stukken zonder meer kunnen spelen.
Er moet dus veel aandacht geschonken worden aan dynamiek en articulatie om te voorkomen dat het een grote brei wordt. Maar daar werken we hard aan!
Omdat we maar 1x per maand bij elkaar komen maakt het lastig om in korte tijd een repertoire op te bouwen. We moeten nog zo aan elkaar en aan de samenklank wennen. Daarom heb ik van de stukken die we spelen MP3tjes gemaakt en deze kunnen worden afgespeeld in Best Practice .
Het voordeel hiervan is, is dat men thuis met de hele partituur kan oefenen en men went zo meer aan wat de anderen doen.
Dit kan de repetitie per nummer aanmerkelijk inkorten, omdat men er nu meer aan gewend is wat er bij de anderen klinkt.

The Baritone Saxophone

Baritone saxophone

From Wikipedia, the free encyclopedia

The baritone saxophone is one of the larger and lower pitched members of the saxophone family. It was invented by Adolphe Sax. The baritone is distinguished from smaller sizes of saxophone by the extra loop near its mouthpiece; this helps to keep the instrument at a practical height (the rare bass saxophone has a similar, but larger loop).

The baritone saxophone (often called "bari sax," to avoid confusion with the baritone horn, which is often referred to simply as "baritone") is the largest saxophone commonly seen in modern ensembles. The other three are the alto, tenor and soprano. It is a transposing instrument in the key of E♭, one octave lower than the alto saxophone, although Adolphe Sax had originally also produced a baritone saxophone in F intended for orchestral use. Despite its low register, music for the baritone saxophone is written in treble clef. It is also possible to read parts written in the bass clef for instruments pitched in C as if the part was in the treble clef, while adjusting the key signature from C to E♭ and any accidentals as necessary. This is often useful for reading tuba or trombone parts in songs without a written baritone saxophone part.

The baritone saxophone is used in classical music (particularly in the saxophone quartet, of which it is a member), but composers have rarely called for it in orchestral music (examples include Richard Strauss' Symphonia Domestica, composed in 1902-03; Béla Bartók's Wooden Prince ballet music and Charles Ives' Symphony no. 4, composed in 1910-16), and it has a comparatively small solo repertoire. It has, however, been an important part of military bands, concert bands, jazz bands, wind ensembles and is common in show music, especially those of the more "jazzy" type, e.g. Anything Goes, Mack and Mabel, Chicago. In concert bands, it often plays a part similar to that of the tuba. The baritone player usually plays rather simple rhythms in order to maintain the musical pulse of the group. Often, this consists of quarter notes on beats one and three in 4/4 time In big bands, the role of the baritone player usually involves doubling with the bass trombone, bass, or first alto saxophone. (The saxophone section of a standard jazz band contains two altos, two tenors, and a baritone.) The baritone player is usually expected to double on bass clarinet.

The exceptional weight of the instrument (13-14 pounds or 6.5 kg), as compared to the other three commonly used sizes of saxophone, makes it difficult to use in marching bands. Baritone saxophone players in marching groups often use a special harness that distributes the weight of the instrument onto the player's back instead of around his neck, as is the conventional way of supporting the instrument. But the baritone saxophone can still be used in a marching band with the standard neckstrap. Its reed size is notably large, twice that of an alto saxophone reed and noticably larger than that used by the tenor saxophone.

The fingerings for all of the instruments in the saxophone family are essentially the same and many players play more than one saxophone. The baritone saxophone, however, is the only member of the saxophone family which often possesses a "low A" key (sounding concert C, the same pitch as the lowest note on the cello), whereas most other saxophones descend only to a fingered B♭, though altos and basses have been manufactured with low A keys, and Benedikt Eppelsheim now makes a contrabass saxophone with one; (sounding pitch depending on the key of the particular instrument).

Notable performers

Although few classical saxophonists perform exclusively on the baritone saxophone, a number of jazz performers have used it as their primary instrument. The baritone is an important instrument in the big band, being the largest size of saxophone used in that ensemble (although the bass saxophone was occasionally used up to the 1940s). One of the pioneers was Duke Ellington's longtime baritone player, Harry Carney, who played both accompanying bass lines as well as exuberant solos and improvisations.

Since the mid-1950s, master baritone saxophone soloists such as Gerry Mulligan,
David Bowie, Cecil Payne, and Pepper Adam achieved fame, and Serge Chaloff was the first player of the instrument to achieve fame as a bebop soloist.

More recent notable performers include Hamiet Bluiett (who also plays bass saxophone), John Surman (who doubles on soprano), Scott Robinson (who doubles on many other instruments), Nick Brignola Gary Smulyan, and Ronnie Cuber. New York "avant-garde/downtown" saxophonists Andy Laster and Tim Berne have occasionally played baritone. A noted British performer is Joe Temperley (actually a Scotsman), who has appeared with Humphrey Lyttelton as well as with the Lincoln Center Jazz Orchestra. Temperley also plays soprano saxophone and bass clarinet.

Prominent baritone saxophonists in contemporary American popular music include Dana Colley of Morphine, Skerik of Critters Buggin, Clarence Clemons and John Linnell of They Might Be Giants. Linnell and Colley also play bass saxophone on occasion. Many saxophonists also play a baritone on occasion including Clarence Clemons and David Sanborn.

Trivia

• In the 1970s, a jazz band called the Baritone Saxophone Retinue consisted of between six and ten baritone saxophones, backed up by a rhythm section. A similar group, the International Baritone Conspiracy, which featured six baritones, was formed in the 1990s.
• American jazz baritone saxophonist Hamiet Bluiett leads the Bluiett Baritone Nation (formerly called the Bluiett Baritone Saxophone Group), a saxophone quartet made up entirely of baritone saxophones, with drum set accompaniment.
• Nigerian Afrobeat singer, musician, and bandleader Fela Kuti typically featured two baritone saxophone players in his band (most American jazz big bands feature only one).
• In the 1985 documentary film Bring on the Night, Branford Marsalis discusses how much he disliked playing the baritone saxophone while on tour in Europe with Art Blakey's Jazz Messengers during the summer of 1980.
• Lisa Simpson, a character in the cartoon television show The Simpsons, appears to play the baritone saxophone.
• Although many marching bands choose not to use the instrument due to its weight and unwieldiness, the University of Arizona's marching band, The Pride of Arizona, has been marching anywhere between three and ten baritone saxophones each year since 1999.

Vier saxen

De eerste 'Sax-o-phone' die Adolphe Sax bouwde, was er een met een lage stemming. Later maakte hij een hele rij hoger en lager klinkende saxen.

De vier belangrijkste saxene zijn de sopraan, de alt, de tenor en de bariton. De verschillen, hoe ze klinken, hoe laag en hoe hoog ze kunnen en waarom C niet altijd C is.

Van een afstandje lijkt een bariton van geen kanten op een sopraan. Toch zijn het eigenlijk dezelfde instrumenten, met dezelfde kleppen op dezelfde plaatsen. De bariton is alleen een stuk groter, en hij klinkt dus een stuk lager. De alt en tenor zitten tussen die twee in.

SOPRAAN

De sopraansax lijkt op het eerste gezicht op een klarinet, maar het is een heel ander instrument. Zo is de buis van een klarinet recht en van hout; de sopraan heeft een van smal naar wijd oplopende metalen buis. Daarom klinkt hij duidelijk anders. Metaliger, wordt wel gezegd. Een goed voorbeeld? De sopraansax van Brandford Marsalis, op een aantal cd's van Sting.

Lastig.
De sopraan is zo'n beetje de lastigste sax voor beginnende saxofonisten. Omdat hij zo klein is, speel je eerder vals dan op een alt of tenor. Een mooie toon en zuiver klinken op een sopraansax? Dat kost tijd!

ALT Als je begint, is een altsax een veel betere keuze. Vergeleken met een tenor kan een alt ook makkelijker zijn als je kleine handen hebt: alles zit wat dichter bij elkaar.
Een alt klinkt in het algemeen wat warmer en minder fel dan een sopraan, en iets strakker en gladder dan een tenor.

In elke stijl.
Met een alt kan je in elke muziekstijl terecht, van rock tot funk en van soul to jazz. Bovendien is er voor de altsax meer klassieke muziek geschreven dan voor de andere saxen. Ook in de harmonie- en fanfarewereld is de alt populair. David Sanborn is een bekende altsaxofonist, net als Candy Dulfer. Luister ook maar eens naar Charlie Parker, een beroemde jazzsaxofonist.

TENOR

De tenorsaxofoon wordt vooral in de jazz veel gebruikt, maar ook in andere muziek kom je hem regelmatig tegen. De klank is wat vetter, dikker, zwoeler en rijker dan van een alt of een sopraan. Als je net begint, is een tenor zelfs nog een tikkie makkelijker te leren spelen dan een alt.

Sturen.
De tenor wordt veel bespeeld omdat je de klank echt alle kanten uit kunt sturen, van heftig honkend tot zacht fluisterend. Meer dan met andere saxen.
Een zachte, zwoele tenorklank hoor je als je naar jazztenorist Ben Webster luistert. Iemand als Hans Dulfer klinkt meestal veel feller en agressiever.

BARITON

De bariton is de grootste van de vier. Hij klinkt een octaaf lager dan de alt. je herkent een bariton meteen aan zijn hals, met die drie opvallende bochten. Omdat hij zo groot is, is hij minder makkelijk voor beginners. Bovendien is een bariton een stuk duurder dan een alt of tenor.

Baritons kom je niet zo vaak tegen. Een van de weinige bekende baritonssaxofonisten is Gerry Mullligan, die je kan horen met jazzpianist Dave Brubeck en trompetist Chet Baker. In grote jazzorkesten zit bijna altijd een baritonspeler.

Uit: Tipboek voor saxofoon

Het saxofoonkwartet

Een saxofoonkwartet is een muziekgezelschap van vier saxofoons.
Meestal in de volgende samenstelling S.A.T.B.
Sopraansaxofoon
Altsaxofoon
Tenorsaxofoon
Baritonsaxofoon

Het komt ook voor dat de Sopraan vervangen wordt door de Altsaxofoon.
A.A.T.B.

Aldolph Sax (1814-1894) is de uitvinder van de saxofoon
De eerste orginele saxofoonmuziek werd geschreven door Jean Baptist Singelée
in de 19e eeuw.